Aplikacje Node.js, Next.js i Nuxt.
Jak rozpoznajemy i uruchamiamy projekty Node.js: wersja Node, menedżer pakietów, Next.js i Nuxt (serwer lub statycznie), SvelteKit, Astro, Express i podobne, zmienna PORT i migracje Prisma.
Repozytorium z plikiem package.json to projekt Node.js. Sami dobieramy framework, menedżer pakietów i wersję Node, budujemy projekt i go uruchamiamy — ty tylko robisz push.
Wersja Node i menedżer pakietów
- Node.js — bierzemy z
engines.nodewpackage.jsonalbo z.nvmrc: najnowszą pasującą z 24, 22, 20, 18 i 16. Bez żadnego z nich — Node.js 22. - Menedżer pakietów — według pliku blokady:
pnpm-lock.yaml→ pnpm,yarn.lock→ yarn, w innym przypadku npm (npm ci, gdy jestpackage-lock.json). - Kompilacja — skrypt
build, jeślipackage.jsongo ma.
Frameworki
| Framework | Jak działa |
|---|---|
| Next.js | jako serwer (next start) — renderowanie po stronie serwera, trasy API i middleware działają jak zwykle |
Next.js z output: 'export' | jako strona statyczna z out |
| Nuxt | jako serwer (.output/server/index.mjs) |
Nuxt z ssr: false i skryptem generate | jako strona statyczna z .output/public |
| SvelteKit | jako serwer z adapter-node; z adapter-static jako strona statyczna |
| Astro | jako strona statyczna; z @astrojs/node jako serwer |
| NestJS | dist/main.js po zbudowaniu |
| Express, Fastify, Koa, Hono i inne serwery | plik ze scripts.start (node server.js), w przeciwnym razie main, a potem server.js, app.js, index.js lub main.js |
Projekty czysto frontendowe — Vite, Create React App, Angular, Vue CLI i inne — serwujemy jako strony statyczne; zobacz Strony statyczne.
Nasłuchiwanie na PORT
Serwer musi nasłuchiwać na porcie ze zmiennej PORT, na wszystkich interfejsach:
const port = process.env.PORT || 3000
app.listen(port, '0.0.0.0')Next.js i Nuxt robią to same. Jeśli twoja aplikacja nasłuchuje na stałym porcie, nie dotrą do niej odwiedzający — wdrożenie zatrzyma się wtedy na kontroli uruchomienia, a poprzednia wersja będzie działać dalej.
Wartości z czasu budowania
Zmienne z karty Zmienne trafiają do działającej aplikacji, a nie do budowania. Wartości, które proces budowania wpisuje do kodu klienta — takie jak NEXT_PUBLIC_… w Next.js czy VITE_… — są czytane z twojego repozytorium, na przykład z zatwierdzonego pliku .env.production. Kod po stronie serwera czyta kartę Zmienne jak zwykle.
Własne polecenie uruchomienia
Jeśli wykryty sposób uruchomienia ci nie odpowiada, ustaw Ustawienia → Ustawienia budowania → Polecenie uruchomienia, np. node dist/server.js lub npm run start:prod. Tam możesz też zmienić polecenia instalacji i budowania.
Bazy danych i Prisma
Dodaj do projektu PostgreSQL lub MySQL i czytaj DATABASE_URL — ta zmienna jest ustawiana za ciebie. Jeśli masz Prisma w zależnościach, zalecane polecenie wydania to npx prisma migrate deploy: uruchamia się przy każdym wdrożeniu, zanim nowa wersja zacznie przyjmować odwiedzających. Zobacz Wdrożenia.
Dla kolejek z BullMQ dodaj Valkey i używaj REDIS_URL. Uruchom worker kolejki jako worker w tle — na karcie Procesy albo jako osobną usługę z własnymi zasobami. Zobacz Usługi projektu.
Pliki, które przetrwają wdrożenie
Każde wdrożenie zaczyna się od świeżej kopii repozytorium. Pliki, które aplikacja zapisuje w /data, zostają między wdrożeniami i codziennie trafiają do kopii zapasowej; wszystko zapisane gdzie indziej znika po następnym wdrożeniu. Na przesyłane pliki i media zwykle lepiej sprawdza się magazyn obiektów.
Monorepozytoria
Dla repozytorium z kilkoma projektami ustaw Folder projektu przy tworzeniu aplikacji (np. apps/web). Inny folder tego samego repozytorium może działać jako osobna usługa webowa — zobacz Usługi projektu.